Coraz częściej przedsiębiorcy decydują się na zawieranie umów z wykorzystaniem pełnomocnika. Takie rozwiązanie jest stosowane szczególnie w przypadku przedsiębiorstw, które się intensywnie rozrastają i w których występuje konieczność delegowania części obowiązków związanych z zawieraniem umów na pracowników.
Kodeks cywilny rozróżnia trzy rodzaje pełnomocnictw – pełnomocnictwo ogólne, pełnomocnictwo rodzajowe oraz pełnomocnictwo do poszczególnej czynności. Pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Pełnomocnictwo rodzajowe może być zwane też pełnomocnictwem gatunkowym i odnosi się do danego rodzaju czynności prawnych, a więc czynności prawnych zakwalifikowanych do tej samej kategorii. Pełnomocnictwo do poszczególnej czynności (szczególne) to takie, które określa typ czynności prawnej oraz obiekt, którego będzie dotyczyć. Obowiązek udzielenia w danym przypadku pełnomocnictwa szczególnego wynika z ustawy.
Należy pamiętać o tym, że w zależności od celu i rodzaju pełnomocnictwa, może ono wymagać zachowania określonej formy. Zgodnie z Kodeksem cywilnym, pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na piśmie. Ponadto, jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma, pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej formie. Przykładowo, w związku z tym, że umowa zobowiązująca do przeniesienia własności nieruchomości powinna być zawarta w formie aktu notarialnego, również pełnomocnik zawierający umowę sprzedaży nieruchomości powinien legitymować się pełnomocnictwem udzielonym w formie aktu notarialnego.
Jeżeli zawierający umowę jako pełnomocnik nie ma umocowania albo przekroczy jego zakres, ważność umowy zależy od jej potwierdzenia przez osobę, w której imieniu umowa została zawarta.
Warto pamiętać, że pełnomocnictwo może być odwołane w każdym czasie, chyba że mocodawca zrzekł się odwołania pełnomocnictwa z przyczyn uzasadnionych treścią stosunku prawnego będącego podstawą pełnomocnictwa. Umocowanie wygasa też ze śmiercią mocodawcy lub pełnomocnika – znowu, chyba że inaczej zastrzeżono w pełnomocnictwie z przyczyn uzasadnionych treścią stosunku prawnego będącego podstawą pełnomocnictwa.
